| Karty plastikowe |
|
    Cały proces produkcji i personalizacji karty odbywa się pod jednym dachem pod stałym nadzorem naszych specjalistów. Począwszy od Studia Graficznego, gdzie dostarczony przez Klientów projekt jest dostosowywany do specyfiki naszych maszyn, poprzez własną linię produkcyjną, realizującą proces druku, łączenie plastikowych, zadrukowanych arkuszy z nadrukiem z warstwami laminatu oraz ich precyzyjne zgrzewanie i wykrawanie, aż po ich personalizację i pakowanie finalnego produktu. Nasze karty drukujemy techniką suchego offsetu dzięki czemu wszystkie odcienie i krawędzie kształtów odwzorowane są z dużo wyższą precyzją, niż przy metodach tradycyjnych. Używamy specjalnych farb w dwóch standardach koloru (CMYK i Pantone), przystosowanych do nadruku na tworzywach sztucznych. Dzięki utrwalaniu kolorów w technologii UV nadruk zabezpieczony jest przed rozmazaniem już w momencie opuszczania maszyny. Ecoodpowiedzialni – karty SONY
Rodzaje kart plastikowych:     Karty z paskiem magnetycznym Pasek magnetyczny jest najstarszym i najtańszym elementem umożliwiających przenoszenie informacji, którą można odczytywać w sposób zautomatyzowany w czytnikach kart. Karty z paskiem magnetycznym (ISO 7811) są zwykle wykorzystywane do tworzenia systemów z dużą ilością kart, gdzie głównym kryterium wyboru nośnika informacji jest istniejąca infrastruktura techniczna dostosowana do odczytu paska magnetycznego. Praktycznie większość placówek detalicznych i punktów usługowych posiada czytniki. Z punktu widzenia bezpieczeństwa informacji istotną wadą kart tego typu jest brak możliwości odpowiedniego zabezpieczenia zapisanych na pasku danych, co pozwala na stosunkowo łatwe skopiowanie danych. W systemach wykorzystujących karty z paskiem magnetycznym wszystkie istotne informacje powinny być zawarte w komputerach systemowych, a karta powinna stanowić wyłącznie nośnik numeru identyfikacyjnego. Współcześnie najczęściej stosuje się karty typu HICO (high coercivity) o zwiększonej odporności na rozmagnesowanie. Karta posiada wysoki współczynnik koercji paska (około 4000 erstedów), a zapis odbywa się na trzech ścieżkach: pierwsza umożliwia zapis 75 znaków alfanumerycznych, druga 40 znaków numerycznych, a trzecia 107 znaków numerycznych. Na rynku można jeszcze spotkać karty typu LOCO (low coercivity). Karta LOCO również posiada trzy ścieżki, jednak niska koercja (około 350 erstedów) sprawia, że karta jest bardziej podatna na rozmagnesowanie. Karty z paskiem magnetycznym są najpowszechniejszą i najczęściej spotykaną kartą, szczególnie w systemach płatniczych oraz programach lojalnościowych. Elektroniczne karty stykowe Karty wyposażone w elektroniczny układ zwany potocznie chipem i przez co karty nazywane najczęściej kartami chipowymi lub "chip cards" lub "smart cards". Można je rozpoznać po charakterystycznych stykach elektrycznych wtopionych w plastik. Elektroniczne karty stykowe (ISO 7816) można podzielić na dwie grupy: karty pamięciowe - zawierające pamięć do przechowywania danych oraz karty procesorowe (stanowiące w istocie samodzielny komputer z własnym mikroprocesorem, pamięcią oraz kartowym system operacyjnym). Zasobami takiej karty zarządza mikroprocesor wykorzystujący system operacyjny i wykonujący zapisany w pamięci program. Elektroniczne karty stykowe w zależności od typu różnią się ilością miejsca przeznaczonego na składowanie danych oraz poziomem bezpieczeństwa zapisanych informacji. Karty mogą być wyłącznie nośnikiem numeru identyfikacyjnego lub przetwarzać dane, które są w pełni zabezpieczone przed nieautoryzowanym dostępem. Elektroniczne karty stykowe coraz częściej znajdują zastosowanie w systemach płatności i programach lojalnościowych oraz zaawansowanych systemach ochrony informacji. Elektroniczne karty zbliżeniowe Karty zbliżeniowe wyglądają jak zwykłe karty plastikowe, jednak w ich wnętrzu kryje się zatopiony układ elektroniczny złożony z chip'a i anteny, zwany transponderem lub tagiem. Transponder wykorzystuje technologię RFID (Radio Frequency Identification) do bezstykowej wymiany danych z dekoderem wyposażonym w nadajnik i antenę. Stosowanych jest szereg różnych rodzajów transponderów (Unique, Q5, Hitag 1, Hitag 2, Mifare). Elektroniczne karty bezstykowe posiadają większość zalet kart stykowych, a pozbawione są ich największej wady - mechanicznego zużywania się styku przy intensywnej eksploatacji. Elektroniczne karty zbliżeniowe komunikują się z czytnikiem w sposób bezstykowy, uzyskując zasilanie w sposób indukcyjny. Karty są w pełni wodoodporne, a ich przeciętny czas życia wynosi kilka lat. W zależności od modelu układu elektronicznego, karty mogą być prostym nośnikiem numeru identyfikacyjnego lub mogą komunikować się z nadajnikiem dwustronnie. W przypadku komunikacji dwustronnej czytnik może zmodyfikować dane zapisane na karcie np. dodając punkty na karcie przy kolejnym zakupie czy odejmując po wydaniu nagrody w konkursie lojalnościowym. Systemy komunikacji z czytnikami są zabezpieczone antykolizyjne oraz posiadają zabezpieczenia chroniące przed podsłuchem transmisji. Z użytkowego punktu widzenia to prostota stosowania i trwałość decydują o dużej popularności kart tego typu, których cena jest znacząco wyższa od wcześniej wymienionych kart. Karty zbliżeniowe całkowicie zdominowały rynek systemów kontroli dostępu i rejestracji czasu pracy. Coraz częściej spotkać je można w innych systemach jak np. system płatności czy bilety komunikacyjne. Karty hybrydowe Karty hybrydowe to nazwa kart plastikowych wyposażonych w minimum dwa niezależne nośniki informacji pozwalających na automatyczną identyfikację. Najczęściej spotykane nośniki takiej informacji to: kod kreskowy, pasek magnetyczny, elektroniczny układ stykowy, elektroniczny układ zbliżeniowy. Kartą hybrydową jest np. karta z chipem i paskiem magnetycznym lub karta z kodem kreskowym i chipem. Szczególnym przykładem karty hybrydowej jest karta, na której umieszczono dwa różne układy elektroniczne: stykowy i zbliżeniowy. Powody wprowadzania kart hybrydowych są rożne, ale najczęściej stosowane są przy rozbudowie systemu, który początkowo był wyposażony np. w czytniki stykowe, a został rozbudowany o czytniki bezstykowe. Stosując karty hybrydowe unika się konieczności używania dwóch kart lub kosztownej wymiany wszystkich starych czytników na nowe. Karty dualne Karty dualne zawiera tylko jeden układ elektroniczny (chip) wyposażony w dwa interfejsy : stykowy i zbliżeniowy. Karty dualne często mylone są z kartami hybrydowymi, zawierającymi dwa układy elektroniczne (stykowy i zbliżeniowy). Różnica polega na tym, że karty hybrydowe zawierają dwa oddzielne układy elektroniczne (dwa nośniki informacji). Zaletą kart dualnych jest możliwość wykorzystywania zarówno czytników kart zbliżeniowych, jak i czytników kart stykowych do wykonywania jednej operacji. |
